Voor veel vrouwen voelt de overgang alsof ze zichzelf onderweg
ergens zijn kwijtgeraakt.
Je energie verandert. Je lontje wordt korter. Je hoofd voelt mistig.
Je slaapt anders. Je lichaam reageert plots op manieren die je niet meer herkent.
En ondertussen draait de wereld gewoon verder alsof jij ook maar moet blijven doorgaan.
Maar wat als de overgang niet tegen jou werkt?
Wat als dit net een uitnodiging is om te stoppen
met jezelf voorbij te lopen?